Blijkbaar wel! Afgelopen zaterdag liet ik een verbetering van mijn besttijd van vorig jaar optekenen. Weliswaar iets minder groot dan ik vooraf stiekem had gehoopt, maar ik liep met mijn nieuw PR een tweede limiet voor het EK in Zürich. Ik wist dat het goed draaide en dat ik zeker onder mijn besttijd van vorig jaar kon duiken, maar hoeveel precies? Dat is altijd gissen. Stiekem had ik misschien iets sneller gehoopt, maar met mijn 13'32"86 open ik wel 14" sneller op de 5000m dan vorig jaar rond dezelfde tijd van het jaar! Hier moet ik achteraf wel tevreden over zijn. Natuurlijk leggen we de komende maanden terug het accent op die 10000m, maar ik heb bewezen dat ik snel de omschakeling kan maken en dus graag nog wil jagen op een nog snellere tijd op de 5000m verder op het seizoen.

Want zaterdag heb ik er niet het maximale kunnen uithalen, vind ik. Er zit nog wat rek op die tijd en dat wil ik dit jaar toch wel nog aantonen. De koers was in het begin iets te langzaam, waardoor bij het wegvallen van de haas het tempo te vaak met snokken de lucht in ging. Dat kostte me te veel krachten op het einde. Ik wou de laatste kilometer nog eens mijn 'Oslo huzarenstukje' over doen, maar mijn benen liepen vol melkzuur. Tempo houden was dus al meer dan voldoende, haha! Toch ben ik achteraf tevreden met wat ik de afgelopen maand heb gepresteerd! Bijna PR op de 10000m (na heel lange solo), PR op 3000m 7'58"50 en PR op 5000m 13'32"86. Ik denk dat ik een weekje relatieve rust wel heb verdiend. Gewoon om mijn lichaam opnieuw klaar te stomen voor het grote werk in augustus!

Toch wil ik ook even duidelijk zijn. Ik heb niet meteen de intentie om te dubbelen in Zürich, ook al heb ik voor beide afstanden de limiet op zak. Ik focus me volledig op de 10000m in Zürich. Komende week wordt het programma ook nog verder uitgewerkt met Raymond.

See ya!

K.

Deze week vloog ik even over en weer naar Noorwegen voor een laatste prikkel richting IFAM. Tijdens de Norwegian Grand Prix in Oslo wist ik dat ik op serieuze tegenstand kon rekenen om naar een goeie tijd te lopen op de 3000m. Een goeie 3000m presenteert zich niet zo vaak per jaar en daarom wou ik in dit veld zeker deelnemen. Met mannen als Buraas (NOR), Moen (NOR), Licht (NED), Bueno (DEN), Kibrab (ERI) en Ulad (DEN) stond een mooi internationaal veld aan de start. Richttijd was 7'50", dus er zou goed doorgelopen worden.

Met mijn sub 8' ben ik heel erg tevreden. Want het zag ernaar uit dat ik opnieuw niet onder 8' zou duiken omdat de wedstrijd niet snel genoeg verliep. Doorkomst tijden op 1500m en 2000m gaven een sub 8' bijna geen kans meer. Een erg sterke laatste kilometer en vooral laatste 800m (1'58") zorgden ervoor dat ik toch mijn eerste sub 8' heb staan op mijn palmares. Ik ben tevreden, maar ben ook kritisch voor mezelf! Ik maakte twee foutjes en ben blij dat ik opnieuw ervaring heb kunnen opdoen op zo'n niveau. Ik positioneerde me iets te ver na het startschot en raakte niet goed meer vooraan om mee naar een snellere tijd te lopen. Daarnaast liet ik me ook in slaap wiegen op 750m van het einde en verloor het contact met de leiders in koers. Gelukkig kon ik dit rechtzetten voor het ingaan van de laatste ronde, maar dat kost krachten en moet daar dus mijn lessen uit trekken. Oslo was dus een perfecte prikkel voor komend weekend in Oordegem. Zowel fysiek als mentaal heb ik hier veel uit gehaald!

De organisatie daar in Oslo was echt top! Toffe mensen met het hart op de juiste plaats voor de atleten! Super om in zo'n omgeving te kunnen vertoeven! Ook mijn roommate Dennis Licht is een geweldige kerel met een geweldige visie wat atletiek betreft. Ik heb dus veel opgestoken daar in Oslo!

Tot de volgende!
K.

Dat ik een goeie voorbereiding achter de rug had, liet ik hier al blijken op mijn blog. Het dan ook gaan waarmaken is altijd een vraagteken. Trainingen geven altijd een goeie indicatie van de vormpeil, maar het moet dan ook nog allemaal meezitten op die ene dag. Toch vind ik een perfecte voorbereiding ook heel belangrijk. Als het tussen de oren goed zit, heb je al wat voorsprong. In Flagstaff kon ik me echt perfect gaan voorbereiden op mijn eerste poging tot kwalificatie voor het komende EK in Zürich. De laatste dagen ginds heb ik mijn eigen programma gevolgd om me klaar te stomen voor Stanford. Iedere atleet bereidt zich op zijn eigen manier voor op een race, ook al moet je dan wat zaken alleen gaan afwerken. Ik kan zeggen dat dit mijn beste stage ooit is geworden, eten-trainen-rusten, zijn de enige dingen die ik afgelopen maand heb gedaan. En of ik klaar was...

Enige probleem was het feit dat ik niet in reeks A geraakte. Ik hoorde er thuis, punt aan de lijn. Achteraf is dat dan ook duidelijk gebleken, maar ja, niets meer aan te doen. Ik heb mijn best gedaan!
Als niemand me kon helpen, moest ik maar alleen op zoek naar de limiet om in Zürich te geraken. En dat heb ik ook gedaan! De haas werd voorzien om tot 4km het tempo te bepalen. Na 5 van de 25 ronden voelde ik dat het tempo aan het zakken was en probeerde ik nog wat te pushen, maar na dik 6 ronden stond ik er praktisch alleen voor. Op aangeven van onze Belgische diehards aanwezig in Stanford liet ik het peloton terugkeren en zette ik me even in derde stelling. Die rondetijden waren te traag om mij te kwalificeren voor Zürich en daarom trok ik terug alleen op pad. Even voor halfweg kreeg ik opnieuw even gezelschap met een goeie ronde van 67", dat draaide ik heel makkelijk rond. Ik dacht even een metgezel gevonden te hebben, maar na 400m was het verval opnieuw te groot aan het worden op het schema richting EK. 
Dan probeerde ik het opnieuw maar zelf, en haspelde ik vele eenzame kilometers af. Ontgoocheld, maar met de EK-limiet in het achterhoofd stoomde ik naar 28'34"46, of 2" trager dan mijn PR. Een gemiste kans dus op een geweldig PR in de A-reeks. Ik was zo goed, liep zo gemakkelijk, dat ik er niet meer wil aan denken hoe snel ik zou hebben kunnen lopen in Stanford dit jaar! Jammer, maar zo loopt het leven nu eenmaal! Ooit zal ik wel verstaan waarom ik niet een reeks kon opschuiven, ik geloof immers niet zo in toeval! Dat is nu eenmaal mijn manier van denken, haha! En intussen ben ik alweer met mijn hoofd ergens anders, nog een goeie 5000m placeren in Oordegem op 31 mei! 

Ik wil ook graag mijn roomies bedanken waarmee ik een goeie maand heb mee samengeleefd! Thanks!
Ook de supporters aanwezig in Stanford, bedankt! 
Maar vooral ook mijn eigen madam, Elise! Omdat ze me de kans gaf om mij voor zo'n lange periode te gaan voorbereiden aan de andere kant van de wereld! Bedankt!

Groetjes,
K.